24 Agosto 2009...16:57

Cambios

Back

Dentro de poco, mi vida dará un pequeño vuelco (aunque en verdad, este proceso ya ha empezado desde hace días): se avecinan cambios. Cambios en muchos sentidos que espero que sean para mejor.

Me quedo sola en casa con Jumbo y con Golfinette (que creo que tiene un tumor en la mejilla izquierda)… y me quedo sola porque lo he pedido, puede que hasta exigido. Nadie lo entiende y yo los entiendo. Tengo una pareja estupenda con la que quiero pasar el resto de mi vida y le pido que se aleje.
Se lo pido porque últimamente (y a lo largo de nuestra relación) hemos estado discutiendo o enfadándonos por tonterías, casi siempre por mi culpa… y para arreglar la pareja, primero, uno debe “arreglarse” a si mismo. “Arreglarse” en el sentido de hacer un poco de balance: qué quiero, qué no quiero, quién soy. Reforzar las inseguridades, pulir ciertos aspectos o minimizarlos, recuperar la motivación. No hace falta saber de dónde vengo ni dónde voy… eso, seguro que acabaré sabiéndolo (o no).

Y, para hacer esto, necesito quedarme un tiempo sola… Lo más importante: que tú me entiendes y me apoyas siempre. Por eso, creo que estoy haciendo bien.
No quiero llegar a una cierta edad, mirar atrás y sentir que me he dejado llevar toda la vida, que no he llevado las riendas del carro alado. Quiero sentirme orgullosa de mi existencia insignificante. No voy a intentarlo, voy a seguir las enseñanzas de Yoda: lo voy a hacer. Y cuando lo consiga, espero que aún me quieras un poquito como para querer volver a mi lado y empezar a vivir juntos de verdad, en equipo, como a ti te gusta.

Front

2 Comentarios

  • Iep! Seguro que te irá muy bien estar una temporada sola, me alegro de que podamos hacerlo y no sea dramático, es muy buena señal no crees?

    Te quiero

  • De vegades a la vida cal aturar-se i reflexionar, però jo sóc molt impulsiva i em deixo portar pels sentiments… i de vegades em va millor i de vegades pitjor… que hi farem! Ja saps, Mònica, que jo vaig tenir una advertència a la vida que em va fer adonar-me de moltes coses i em va fer canviar… i el millor de tot és que va passant el temps i me n’adono que el meu camí l’estic construïnt com jo vull i no com els altres em diuen que l’he de seguir. Fes el teu camí i que ningú t’ho impedeixi…

    Patri

Dejar una respuesta